Jak wygląda pierwsza wizyta u psychologa z dzieckiem lub nastolatkiem?

Wówczas, gdy problemy z dzieckiem lub nastolatkiem przerastają rodziców, warto poszukać pomocy u specjalisty. Pierwsza wizyta w poradni psychologicznej jest bardzo ważna, dlatego też powinni być na niej obecni rodzice, którzy będą mogli porozmawiać z psychoterapeutą i przedstawić problem swojego dziecka z własnej perspektywy. Zdarza się tak, że psychoterapeuta może poprosić rodzica o rozmowę bez obecności dziecka lub nastolatka – nie jest to jednak regułą.

Problemy z dzieckiem lub nastolatkiem – kiedy warto udać się do psychologa?

Nie wszystkie problemy wychowawcze i niepokojące zachowania dziecka czy nastolatka wymagają pomocy psychologa. Większość z nich może rozwiązać poważna i szczera rozmowa pomiędzy rodzicem a dzieckiem. Ważne przy tym jest to, żeby nie traktować swojego dziecka protekcjonalnie i nie negować sygnalizowanych przez nie problemów. W każdej sytuacji rodzic powinien wysłuchać tego, co dziecko ma do powiedzenia, a także wykazać się empatią i zrozumieniem. Nie jest to jednak łatwe zadanie, dlatego w niektórych przypadkach wizyta w gabinecie psychologicznym jest konieczna. Podstawową sytuacją, w której rodzic powinien poszukać pomocy z zewnątrz jest utrata kontroli nad procesem wychowawczym. Ponadto z pomocy psychologa warto skorzystać również wówczas, gdy zaobserwujemy u swojego dziecka: duże wahania nastrojów, nagłe zmiany w zachowaniu, problemy z nawiązywaniem kontaktu z rówieśnikami, zaburzenia odżywiania i problemy ze snem.

Jak przygotować się przed pierwszą wizytą u psychologa?

Pierwsza wizyta u psychologa jest tak samo stresująca dla rodziców, jak i dla dzieci. Przed takim spotkaniem warto upewnić się, czy specjalista nie będzie najpierw chciał poznać perspektywy rodziców, a dopiero w dalszej kolejności spotkać się z dzieckiem lub nastolatkiem. Pierwsze pytanie, jakie pada z ust psychologa zazwyczaj dotyczy powodów, dla których zdecydowaliśmy się na skorzystanie z pomocy specjalisty. Odpowiedź na takie pytanie powinna być szczera i nie należy niczego ukrywać, nawet jeśli czegoś się wstydzimy – w przeciwnym razie nawet wizyta u najlepszego psychologa dziecięcego może nie pomóc. W dalszej kolejności psycholog prosi o rozmowę z dzieckiem lub nastolatkiem na osobności – jest to istotne, ponieważ obecność rodziców może być stresująca. Na podstawie zebranych informacji specjalista może postawić wstępną diagnozę i udzielić rodzicom cennych porad i wskazówek. W niektórych przypadkach może zalecić psychoterapię indywidualną bądź grupową i uzasadnić swoje stanowisko. Warto pamiętać, że wizyta u psychoterapeuty nie jest wystarczająca, by rozwiązać problem, bowiem wiele zależy od zaangażowania rodziców. Może się zdarzyć tak, że to my jako rodzice prowokujemy pewne sytuacje i to w nas tkwi największy problem, a nie w naszych dzieciach.

Może ci się spodobać również

Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.